Laatste verzorging: Het sluiten van de mond

Geplaatst op Categorieën Algemeen

Het sluiten van de mond is altijd een lastig onderwerp om te bespreken, maar het is toch een onderwerp wat erbij hoort.

Vaak is na overlijden de mond geopend, iets wat veel nabestaanden als naar ervaren. In het dagelijks bestaan kennen we dat niet, alleen als iemand met wijd open mond ligt te slapen. En dan schaamt iemand zich hier vaak voor.

De mond kan je na overlijden dichtdoen en met een handdoek-rolletje onder de kin dichthouden. Maar de mond is de sterkste spier van je lichaam en als de spierstijfheid afneemt, gaat de mond weer open staan.

Overigens moet je als iemand een kunstgebit heeft, dit weer indoen voor het sluiten. Het komt best vaak voor dat een gebit kwijt is of niet meer past. In dat geval hebben we een mondplaatje, waardoor het lijkt alsof iemand een gebit in heeft.

Er zijn een paar manieren om de mond gesloten te houden:
Met een plastic steuntje, dat kan goed als iemand een kraagje heeft dat dicht kan of een sjaaltje om de hals.

We kunnen de mond ook hechten. En hier komen we op het deel waar iedereen altijd van gaat gruwelen. Het idee dat ‘je mond wordt gesnoerd’ vinden mensen vaak heel naar. Maar het wordt misschien al anders als je ervan uitgaat dat de overledene niets meer voelt. Dat de ziel via de schedel (bij de fontanel) het lichaam verlaat en de mond daar niet voor nodig heeft.

Wij gaan uit van wat voor de nabestaande het fijnste is en dan is het hechten van de mond het meest natuurlijke. We doen dat nooit zonder toestemming. Maar vaak wordt gevraagd hoe ik daar zelf in sta: “Het zorgteam zet een hechting met grote zorg en ze zetten het als het kan een beetje los, zodat het er natuurlijk uitziet. Als het om mij en mijn naasten zou gaan, zou ik het hechten adviseren”.