In Memoriam

Geplaatst op Categorieën Algemeen

Soms is het zo dat niemand goed weet wat er met een afscheid moet gaan gebeuren. Het gaat dan vaak om overledenen die oud zijn en veel mensen om hen heen hebben verloren. Of niemand weet goed wat te zeggen.

Vaak leent zo’n situatie zich voor het schrijven van een ‘In Memoriam’. Als ik tijd heb, vind ik dat heel leuk om te doen en als ik het aan de familie voorstel, haalt vaak iedereen opgelucht adem; “komt het afscheid toch nog goed!”
We gaan dan om de tafel zitten en luister naar alle verhalen. Als daar hiaten inzitten, ga ik dingen vragen aan de hand van een lijst met vragen: Uit wat voor gezin kwam de overledene, mocht hij of zij naar school of moest er gelijk worden gewerkt, hoe is de oorlog geweest etc.

Van al die gegevens maak ik een verhaal. Als het goed lukt, wordt het een leuk, lang, verhaal. Niet zo’n saai verhaal met allemaal jaartallen. De familie en ik mailen dan een tijdje heen en weer tot iedereen tevreden is met het resultaat.
Ik lees het verhaal voor bij het afscheid en ben dan de enige die spreekt. Er zijn pauze’s in het verhaal geschreven die gevuld worden met muziek. De muziek past bij de tekst, waardoor het een geheel wordt. Als het lukt, is het een prachtige respectvolle invulling van een afscheid.

Je kan het uiteraard ook zelf proberen.
Begin niet met jaartallen, maar probeer hem om haar te karakteriseren. Wat goed werkt is iemand gelijk in een situatie zetten die kenmerkend is voor hem of haar. ‘Tante Toos zat altijd in haar groene stoel voor het raam, haar breiwerk op haar schoot’. Je ziet haar zo zitten, zeker als je haar hebt gekend.

Veel succes!